Om kleiner te leer kyk

Die eerste jaar het ek landskappe gefotografeer — wye rame, ver horisonne, die soort foto wat almal van die Overberg maak. Dit was reg, maar dit was nie myne nie.

Toe leen ek 'n makrolens vir 'n naweek. Ek het op my knieë gegaan in 'n stuk veld waar ek al honderd keer verbygeloop het, en binne 'n uur agt spesies gekry wat ek nog nooit raakgesien het nie.

Wat verander het, was nie die toerusting nie. Dit was die spoed. 'n Landskap kyk jy in 'n oogwink; 'n vierkante meter veld neem 'n halfuur, en dan is jy nog nie klaar nie.